بعد از تقریبا یک ماه برگشتم پیش خانواده ام
احساس خوبیه
اولین باریه که احساس میکنم دلم میخواد پیششون باشم نه اینکه باید پیششون باشم
شمال کسل کننده ای یه ...
شاید چون مسافرت و خونه قاطی شده به هم
سریال فرندز میبینم و میخندم
و فکر میکنم ... البته نه زیاد
چند تا کار هست که تا آخر تعطیلات باید انجام بدم
دندونپزشکی برم و جراحی کنم
برم یه ارایشگاه چند ساعتی
قالب وبلاگم رو عوض کنم
یه کم هم درس بخونم و بدونم این ترم درسها راجع به چیه ...
میدونی بیشتر به چی فکر میکنم ؟
تنهایی ...
نمیدونم چرا دلم خواست این حرفهای احمقانه رو اینجا بنویسم
یاد عید پارسال میفتم شاید و سالهای پبشش
واتز د دیفرنت؟